De Grande Loge Mixte Universelle en de Grande Loge Mixte de France

De grote uitdaging van “Droit Humain”

Zodra het een internationale dimensie kreeg, nam “Droit Humain” een piramidale vorm aan die de contouren van de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus (AASR) in zijn 33 graden volgde. In tegenstelling tot de meeste andere maçonnieke obediënties is “Droit Humain” gestructureerd als een unieke Orde die onderworpen is aan de Suprême Conseil Universel Mixte, gevestigd in Parijs. Dit betekent dat de blauwe loges van de Orde feitelijk ondergeschikt zijn aan de hoge graden van de AASR. Hoewel de nationale federaties en jurisdicties van de Orde over een zekere autonomie beschikken en min of meer overeenkomen met Grootloges, blijft het systeem als geheel onderworpen aan de hiërarchie van de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus.

Deze situatie was vergelijkbaar met die van de Suprême Conseil de France vanaf de oprichting in 1804 tot 1894, het jaar waarin zij autonomie verleende aan haar blauwe loges en hen toestond de huidige Grande Loge de France te vormen. Wat bijzonder verrassend is in de geschiedenis van “Droit Humain”, is dat een van de oprichters, Georges Martin, een van degenen was die de suprematie van de hoge graden over de blauwe loges binnen de Suprême Conseil de France betwistte en zelfs een van de aanstichters was van een afsplitsing die in 1880 leidde tot de oprichting van de kortstondige Grande Loge Symbolique Écossaise. Het is opmerkelijk om te zien dat hij voor “Droit Humain” de structuur koos die hij binnen de Suprême Conseil de France expliciet had bestreden.

Dezelfde kritiek ontstond al snel binnen “Droit Humain”, waar verschillende blauwe loges van de Franse Federatie zich in 1913 afsplitsten om een eerste Grande Loge Mixte Universelle op te richten. Maar het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 was nauwelijks gunstig voor de ontwikkeling van deze maçonnieke obediëntie, die het niet overleefde.

Oprichting van de tweede Grande Loge Mixte Universelle

De kwestie van de autonomie van de blauwe loges en de interne democratie die nodig is voor de maçonnieke werking bleef jarenlang liggen, maar kwam in de jaren 1970 weer naar boven. In 1973 scheidden de loges “Lucie Delong”, “Marie Bonnevial” en “Le Devoir”, met ongeveer honderd leden, zich af van de Franse Federatie van “Droit Humain” om een nieuwe obediëntie op te richten, die aanvankelijk de naam Grande Loge Mixte Universelle “Droit Humain-Tradition” aannam. In 1975 ontving deze nieuwe Grootloge van het Grand Orient de France een patent voor het beoefenen van de Franse Ritus. De meeste loges van de Grande Loge Mixte Universelle werken volgens de Franse Ritus, maar een aantal heeft gekozen voor de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus; en in 1980 werd de Suprême Conseil Mixte du Rite Écossais Ancien Accepté opgericht, waardoor broeders en zusters die dat wensten hun maçonnieke pad voorbij de derde graad konden voortzetten. De Suprême Conseil Mixte oefent echter geen autoriteit uit over de Grande Loge Mixte Universelle.

Winkel vervaardigt de decoraties voor gemengde obediënties. Bekijk de collectie.

Logo GLMU

De belangrijkste oprichtster van de Grande Loge Mixte Universelle was Éliane Brault (1895-1982), journaliste, feministe, politica en verzetsstrijdster, met een interessant maçonniek parcours. Zij werd in 1927 ingewijd in een adoptieloge binnen wat na 1945 de Union Maçonnique Féminine de France zou worden, en later de Grande Loge Féminine de France. In 1945 behoorde zij tot de zusters die de vrouwelijke vrijmetselarij nieuw leven inbliezen en zij trad toe tot de loge “La Nouvelle Jérusalem”. In 1948 koos Éliane Brault voor de gemengde vrijmetselarij en werd zij opgenomen in de loge “Marie Bonnevial” van de Franse Federatie van “Droit Humain”, waar zij opnieuw werd ingewijd in de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus.

Éliane Brault was een van degenen die de hegemonie van de hoge graden binnen “Droit Humain” betwistte en zij was ook van mening dat een overmaat aan symboliek de neiging had om de aandacht af te leiden van maatschappelijke thema’s. De Grande Loge Mixte Universelle, die dicht bij de geest van het Grand Orient de France staat, is daarmee een liberale en progressieve obediëntie, bijzonder gevoelig voor kwesties van vrijheid, gelijkheid, democratie, secularisme en sociale vooruitgang. Haar devies is Liberté – Égalité – Fraternité, maar zij voegt daar graag Universalité – Mixité – Laïcité aan toe. Zij telt vandaag de dag ongeveer 1500 leden.

Oprichting van de Grande Loge Mixte de France

Zonder af te wijken van de progressieve geest die de Grande Loge Mixte Universelle bezielt, waren sommige leden van mening dat deze benadering niet onverenigbaar was met een meer symbolische en spiritualistische visie op de vrijmetselarij. Verschillende loges splitsten zich daarom in 1982 af om de Grande Loge Mixte de France te vormen, die ook haar patenten ontving van het Grand Orient de France. Zij telt vandaag de dag ongeveer 5000 leden.

Logo GLMF

Waar de Grande Loge Mixte Universelle een gecentraliseerde structuur had aangenomen die vergelijkbaar is met die van het Grand Orient de France, koos de Grande Loge Mixte de France voor een meer gedecentraliseerd en federalistisch model: elke loge is een vereniging volgens de wet van 1901, en de Grootloge is slechts de federatie van al deze verenigingen.

De Grande Loge Mixte de France is meer geïnteresseerd in symbolisch en initiatie-werk dan de Grande Loge Mixte Universelle en brengt loges samen die de meeste in Frankrijk gebruikte ritussen beoefenen. Hoewel de administratieve ritus van de obediëntie de Franse Ritus is, telt zij loges die werken volgens de verschillende varianten van de Franse Ritus, de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus, de Verbeterde Schotse Ritus, de sieraden Memphis-Misraïm ritus, de Emulation Ritus, de Standard Ritus van Schotland en de Rite Source et Lumière.

Gerelateerde producten

Categorieën

Vrijmetselaars insignes (schorten, ordebanden, bandoliers)Sautoirs & sieradenGeschenken onder de €20Schorten & packsSieradenLogejuwelen