George Washington vrijmetselaar

De vroege jaren van George Washington

George Washington werd geboren op 22 februari 1732 in Pope’s Creek, in de Engelse kolonie Virginia, in een familie van welvarende tabaksplanters. Als we kijken naar de rol die hij later zou spelen in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog, is het grappig om te bedenken dat hij de voornaam George kreeg als eerbetoon aan koning George II! Hij genoot een uitstekende opvoeding en bleek bijzonder begaafd in wiskunde en topografie. Op 16-jarige leeftijd werd hij landmeter en bracht hij grote delen van Virginia en de westelijke gebieden in kaart.

In 1752 stierf zijn halfbroer, Lawrence Washington (1717 of 1718-1752), aan tuberculose. Hij was militair, had onder vice-admiraal Vernon in het Caribisch gebied gediend en was commandant van de militie van Virginia. George volgde hem op aan het hoofd van deze militie en begon zo aan zijn militaire carrière.

Militaire carrière in dienst van Engeland

In 1755 werden George Washington en zijn mannen eropuit gestuurd om de Fransen te verdrijven die zich in Ohio hadden gevestigd. Ze doodden 30 Canadese militieleden onder leiding van de heer de Jumonville, die daarbij om het leven kwam. Deze gebeurtenis, die door de Fransen als moord werd bestempeld, maakte Washington zowel in Virginia als in Londen bekend. De broer van Jumonville wist met 500 man Washington gevangen te nemen; hij werd pas vrijgelaten nadat hij een schriftelijke bekentenis had ondertekend over de moord op Jumonville. Washington zou altijd volhouden dat het een misverstand was en dat hij een document in het Frans had ondertekend dat hij niet begreep.

Dit incident was een van de vele schermutselingen die voorafgingen aan de Zevenjarige Oorlog (1756-1763), die kan worden beschouwd als de eerste wereldoorlog, aangezien de militaire operaties niet alleen in Europa plaatsvonden, maar ook in Amerika en India.

Eveneens in 1755 werd Washington adjudant van generaal Braddock, opperbevelhebber van de Britse troepen in Amerika. Hij nam deel aan de campagne van Braddock om Fort Duquesne in Ohio in te nemen, een campagne die uitliep op een bittere nederlaag voor de Engelsen en waarbij hun opperbevelhebber op het veld van eer sneuvelde. Tijdens de Slag bij de Monongahela, die het einde van deze campagne markeerde, wist Washington de Engelse achterhoede behendig te organiseren, waardoor de voorhoede zich kon terugtrekken en het aantal verliezen in de Britse gelederen beperkt bleef. Hij werd vanaf dat moment de “Held van de Monongahela” genoemd en verwierf zo de status van Amerikaanse militaire held. Hij werd vervolgens belast met de bewaking van de westelijke grens van Virginia, met een vrij beperkt aantal troepen.

In 1758 lanceerde generaal Forbes een nieuwe operatie om de Fransen uit Fort Duquesne te verdrijven, wat ditmaal een succes was. Washington nam hieraan deel, maar het was zijn laatste campagne aan Engelse zijde. Hij trok zich vervolgens terug op zijn landgoed, waar hij in 1759 trouwde.

Winkel vervaardigt de decoraties van de Rite van York, die van de Amerikaanse Loges. Bekijk de collectie.

Van welvarende planter tot eerste president van de Verenigde Staten

Terug op zijn landgoed zette Washington zich in om het rendabeler te maken door nieuwe zaden te selecteren en te experimenteren met nieuwe werktuigen. Hij verwierf nieuwe gronden, diversifieerde zijn activiteiten door visserijen te exploiteren en leefde op grote voet: hij liet meubels en wijnen uit Europa komen en organiseerde weelderige ontvangsten.

Maar terwijl hij rijker werd, kreeg Washington steeds vaker te maken met de economische maatregelen die Londen aan de Amerikaanse koloniën oplegde en met het monopolie op producten die uit Engeland werden geïmporteerd. Net als voor de meeste van zijn landgenoten waren het vooral economische redenen die Washington geleidelijk vijandig maakten tegenover het Engelse moederland. In 1769 steunde hij het voorstel tot boycot van Engelse producten, gepresenteerd door zijn vriend George Mason (1725-1792), de rijkste planter van Virginia. Deze handelsspanningen namen de jaren daarna toe en leidden tot de beroemde “Boston Tea Party” van 1773, die wordt beschouwd als de eerste daad van opstand die voorafging aan de Onafhankelijkheidsoorlog.

De Onafhankelijkheidsoorlog begon in april 1775 en in juni van datzelfde jaar werd Washington door het Continentaal Congres gekozen tot opperbevelhebber van de opstandige strijdkrachten. Op 4 juli 1776 werd de Onafhankelijkheidsverklaring ondertekend, waarin de onafhankelijkheid van de Dertien Amerikaanse Koloniën werd uitgeroepen, die voortaan de Verenigde Staten van Amerika zouden vormen. Het Continentaal Congres riep Frankrijk op om hen te helpen tegen de Engelsen. Lodewijk XVI aarzelde twee jaar voordat hij zich militair en financieel aan de zijde van de Amerikanen schaarde, maar vanaf 1777 waren er al Franse vrijwilligers, waaronder de markies de Lafayette (1757-1834), die de opstandelingen kwamen helpen. In augustus 1778 arriveerde het eskader onder bevel van vice-admiraal d’Estaing (1729-1794) voor de Amerikaanse kust. Maar deze eerste macht bleek onvoldoende, ondanks de hulp van de vloot die als versterking uit Saint-Domingue kwam onder bevel van admiraal de Grasse-Tilly (1722-1788), de vader van Alexandre de Grasse-Tilly, die een bepalende rol speelde bij de oprichting van de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus in Amerika en de introductie ervan in Frankrijk. Een expeditieleger van 6000 man werd in 1780 gestuurd onder bevel van luitenant-generaal Rochambeau (1725-1807). Dankzij deze versterkte Franse hulp kregen de Amerikanen de overhand op de Engelsen. Op 3 september 1783 werd het Verdrag van Parijs ondertekend, dat het bestaan van de Verenigde Staten van Amerika bevestigde en de Engelse overheersing over Canada handhaafde.

Na de terugtrekking van de laatste Britse troepen nam Washington op 23 december 1783 ontslag als opperbevelhebber van de legers. Hij trok zich terug uit het openbare leven en keerde terug naar zijn landgoed in Virginia, zonder op dat moment politieke ambities te hebben.

Hij stelde echter de tekortkomingen vast van de Artikelen van de Confederatie, die als grondwet dienden voor de nieuwe staat, en vanaf 1786 pleitte hij voor het opstellen van een nieuwe Grondwet. Gekozen als afgevaardigde van Virginia voor de Conventie van 1787, die tot doel had de Artikelen van de Confederatie te herzien, werd hij gekozen om deze voor te zitten. De Conventie nam de Grondwet aan op 17 september 1787 en deze werd op 21 juni 1788 door de dertien lidstaten geratificeerd. Ze trad in werking op 4 maart 1789, en op diezelfde dag werd George Washington unaniem door het kiescollege gekozen tot eerste president van de Verenigde Staten van Amerika.

Hij werd in 1793 herkozen voor een tweede termijn, waarna hij in 1797 weigerde een derde termijn te overwegen. Hij keerde opnieuw terug naar zijn landgoed om zijn bedrijf te beheren. In 1798 benoemde Samuel Adams, de tweede president van de Verenigde Staten, hem tot luitenant-generaal van een reserveleger dat zou worden opgericht in het geval van een gevreesde Franse invasie. Deze angsten bleken echter ongegrond en George Washington stierf op 12 december 1799 aan een luchtweginfectie.

Maçonnieke carrière van Washington en de rol van de vrijmetselarij in de Amerikaanse Onafhankelijkheid

Op 4 november 1752 werd de twintigjarige George Washington ingewijd als vrijmetselaar in de Loge van Fredericksburg (momenteel Loge nr. 4 van de Grootloge van Virginia). Hij werd op 4 augustus 1753 verheven tot meester en werd later erelid van verschillende andere Amerikaanse loges.

Werken over maçonnieke geschiedenis zijn hier verzameld. Bekijk de collectie.

Hij was lang niet de enige hoofdrolspeler in de Amerikaanse onafhankelijkheid die vrijmetselaar was. Veel invloedrijke opstandelingen waren immers vrijmetselaar, te beginnen met Benjamin Franklin, Paul Revere, James Otis, John Hancock… Maar andere illustere persoonlijkheden zoals Thomas Jefferson of Samuel Adams waren dat niet. En van de 56 ondertekenaars van de Onafhankelijkheidsverklaring zijn er slechts 9 geïdentificeerd als vrijmetselaar.

Aan Franse zijde waren er ook veel vrijmetselaars. Het maçonnieke lidmaatschap van Lafayette is bekend, maar historisch onderzoek toont aan dat veel generaals, hogere en lagere officieren van het Franse expeditieleger vrijmetselaar waren, te beginnen met de eigen zoon van de commandant zelf, de burggraaf de Rochambeau. Men heeft kunnen vaststellen dat 8 van de 19 generaals en hogere officieren lid waren van de Orde, waaronder de graaf de Ségur, de graaf de Vauban, de graaf de Deux-Ponts en de graaf de Fersen (adjudant van Rochambeau, die na zijn terugkeer van de Amerikaanse campagne de favoriet van koningin Marie-Antoinette zou worden). Onder de kolonels en andere officieren vinden we ook veel prestigieuze namen, zoals de graaf du Plessis, de graaf de Saint-Simon, de markies de la Palisse, de burggraaf de Noailles… Het is zeker dat het maçonnieke lidmaatschap van veel Franse officieren het contact en zelfs de verbroedering met de Amerikaanse officieren bevorderde.

Moeten we hierin een aanwijzing zien voor een maçonniek complot dat aan de basis lag van de Amerikaanse Revolutie, zoals sommigen hebben beweerd? Dat zou betekenen dat men vergeet dat er aan Engelse zijde ook een groot aantal vrijmetselaars-officieren was en dat veel regimenten (vooral Ierse) militaire loges huisvestten die in grote mate hadden bijgedragen aan de verspreiding van de vrijmetselarij in de Nieuwe Wereld.

De vrijmetselarij heeft niettemin een rol gespeeld in de opstand die leidde tot de onafhankelijkheid van de Verenigde Staten, en vervolgens in de opbouw van de nieuwe staat, niet als een organisatie die in de schaduw aan de touwtjes trok, maar als een ontmoetingsplaats waar nieuwe ideeën over Vrijheid, Broederschap, Natie en Democratie werden ontwikkeld en verspreid. Desalniettemin hebben de Amerikaanse loges als zodanig zich nooit in het politieke debat gemengd en geen instructies gegeven over de positie die ingenomen moest worden ten opzichte van de opstand en de Engelsen.

De indirecte rol die de vrijmetselarij speelde bij het ontstaan van de Verenigde Staten werd later in de Amerikaanse cultuur verheerlijkt, en in het bijzonder rond de figuur van George Washington. Zo droeg hij, toen hij op 18 september 1793 de eerste steen van het Capitool legde, openlijk zijn maçonnieke decoraties. Er zijn verschillende schilderingen gemaakt van deze gebeurtenis, die kan worden beschouwd als de belangrijkste uit de Amerikaanse maçonnieke geschiedenis. Maar daarvoor, weliswaar discreter, was de vrijmetselarij al duidelijk aanwezig tijdens zijn inauguratie als president op 30 april 1789, want hij legde de eed af op de Bijbel die de St-John-loge nr. 1 uit New York voor haar werkzaamheden gebruikte. Later kozen de presidenten Warren G. Harding, Dwight D. Eisenhower, Jimmy Carter en George H.W. Bush ervoor om de eed af te leggen op dezelfde Bijbel.

Gerelateerde producten

Categorieën

Vrijmetselaars insignes (schorten, ordebanden, bandoliers)Sautoirs & sieradenGeschenken onder de €20Schorten & packsSieradenLogejuwelen